Rijbewijs.
Op de Cort Heyligerskazerne zat de rijschool voor militaire voertuigen, van motor tot zware vrachtwagen en dus ook de ya328, beter bekend als de "Dikke DAF" of "3-tonner". Aangezien ik geen burgerrijbewijs bezat kwam mij die opleiding goed uit. Ook in die tijd was het behalen daarvan een kostbare aangelegenheid en had de dienstplicht voor mij in die zin toch zijn nut! De gehele rijopleiding bestond uit de verkeerstheorie, motorkennis en de praktijk en moest in 2 maanden gepiept zijn. Daarnaast werd natuurlijk ook je militaire vaardigheden en discipline bijgebracht.
De sfeer in Bergen op Zoom was toch veel gemoedelijker dan de "oliebollentijd" in Ossendrecht. Na het behalen van het rijbewijs kon na enige maanden, middels een verzoek en toestemming van je commandant, een aanvraag gestart worden tot overschrijving naar het burgerrijbewijs. Ik was dan ook zeer verbaasd dat mijn militaire vrachtwagenrijbewijs in het burgerleven niet meer waard was dan een rijbewijs BE...! Maarja, een kniesoor die daar op let als je bedenkt dat de totale kosten voor overschrijving maar BE fl. 8,25 bedroeg..!!
Verkeersdeskundige.
Als je dacht dat het behalen van je militaire rijbewijs een "makkie" werd kwam je bedrogen uit, althans zo heb ik het beleefd.
De militair die mij de theorie examineerde, "zaagde" me 1 uur en 3 kwartier door! Hij had een plateau tot zijn beschikking van ongeveer 2 bij 2 meter waarop alle voorkomende verkeerssituaties op voorgelegd konden worden. Ook nam hij geen genoegen met het "opdreunen" van de tekst die in je boekje onder elk verkeersbord stond. Nee... zei hij dan, "dat uit het hoofd leren kan iedereen, maar dat wil niet zeggen dat je dan snapt wat het betekend en weet hoe te handelen bij zo'n bord"! "Alles wil ik horen over dat bord, wat wel en niet moet en/of mag en ..... ik wil dat jullie hier weggaan als verkeersdeskundigen"!
Poeh....., daar moest ik dus nog een extra keertje voor terug komen....!
Rijles-urenstaatje.
Twee maanden rijopleiding wil niet zeggen dat je dan elke dag uren achtereen achter het stuur zat, verre van dat! Ongeveer vier keer in de week gingen we een paar uurtje lessen in de "Dikke DAF". Dat wil zeggen, met een man of vier/vijf per auto, dus 1 achter het stuur en de rest achter in de bak, lekker door elkaar schudden op de houten banken wachten totdat je aan de beurt was!
Daar kwam nog bij dat onze instructeur een dienstplichtig soldaat eerste klasse was die een meisje had wonen in de Wouwse Plantage, een dorpje daar dicht in de buurt. De rijrichting was dus altijd die kant op tot vlak bij het huis van z'n meisje. Hij stapte dan uit en zei: "Ik ben over een uurtje ofzo weer terug hoor, doen jullie de motorkap maar open en leer dan maar "motorkennis".... Ja ja, allemaal leuk en aardig natuurlijk maar het resultaat was dat aan het einde van die 2 maanden op mijn rij-urenstaat maar 10 en een half rij-uur stonden!! Toch het rijbewijs behaald bij adjudant Verwoerd.
Dubbelklutsen..hoge en lage "gearing' enz.
Dat het een hele gewaarwording was om voor het eerst een "Dikke DAF" proberen te besturen weten de meesten DAF-chauffeurs misschien nog wel.
Zeker voor diegene die, net zoals ik, geen rijbewijs hadden. Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren hoe ik me, na krap een half uur rijles, voelde. Vooral dat "dubbelklutsen" eiste zoveel van je aandacht en concentratie dat ik bijna vergat te sturen! (ya328, bijna 10000 kilo en GEEN stuurbekrachtiging!)
Opschakelen en "dubbelklutsen" van bv. 2 naar 3 bij ongeveer 20 km/uur: koppeling intrappen, versnelling naar "vrij" duwen, koppeling omhoog en weer intrappen, versnelling naar 3 en koppeling loslaten enz. tot en met versnelling 5.
Terugschakelen ging in omgekeerde volgorde maar in de vrijstand moest er tussengas worden gegeven. Het aantal toeren tussengas was weer afhankelijk van de snelheid op dat moment. Al met al waren dat zoveel handelingen die je in de juiste volgorde en tijd moest uitvoeren dat er weleens een "flink krakend geluid" te horen was (tandenpoetsen)! En om het "gemakkelijk" te maken had je ook nog de mogelijkheid om 5 versnellingen in een "lage gearing" te rijden. Daarmee kon je wel heel goed in "het terrein" uit de voeten. Het was echt een hele klus om zonder kraken van "2 hoog naar 3 laag" te schakelen als je van de weg het terrein in ging! Later ging dat schakelen bijna gedachteloos en schakelde je zelfs zonder het koppelingspedaal te gebruiken! Alles went, (zelfs een vent zegt m'n vrouw er altijd steevast achteraan).
