Hoe gedragen watersalamanders zich?
Watersalamander zijn net als kikkers amfibieën, die zowel een gedeelte van het jaar in het water als op het land leven. Vanaf april zijn de volwassen exemplaren in het water te vinden. De huid is dan dunner geworden zodat de salamander via de huid kan ademhalen, al blijft het noodzakelijk af en toe aan de oppervlakte lucht te happen.
Voor de liefhebber is dat moment een buitenkansje het dier te zien in z'n waterbiotoop. De mannetjes hebben bij het te water gaan een prachtige kam of vlag ontwikkelt op de rug en staart. Bij de kamsalamander is deze zo groot en puntig dat het dier veel weg heeft van een waterdraakminiatuurtje. Al wimpelend paaien ze met de staart de vrouwen. Na verloop van tijd komen de eieren uit en zwemmen er jonge watersalamanders rond met kieuwen. Nog hetzelfde jaar verlaten deze jongen hun geboortepoel of sloot om daar ooit weer terug te keren en deel te nemen aan het voortplantingsproces. De kieuwen zijn dan verdwenen en de huid is stugger geworden.
Toch blijft het voor salamanders oppassen geblazen voor uitdrogen. Hun leventje op aarde blijft dan ook heel onopgemerkt.
's Nachts en tijdens regenbuien worden de salamanders pas actief. Ze jagen dan op wormen, slakken en andere insecten. De kamsalamander consumeert tijdens zijn waterperiode ook andere soorten salamanders, kikkers en paddelarven. Hij maakt hierbij geen onderscheid tussen zijn eigen familie en andere salamanders. Overdag houden de salamanders zich schuil onder wortels, boomstammen of in kruipkelders. Tijdens de landperiode zijn de mannen en vrouwen nagenoeg niet meer van elkaar te onderscheiden. Bij het verlaten van het water hebben de mannelijke exemplaren de prachtige vlag in moeten leveren.
Met de kamsalamander gaat het in tegenstelling tot de kleine watersalamander niet zo goed. De kleine salamander heeft in poldersloten al gauw een geschikt biotoop gevonden.
De kamsalamander daarentegen heeft meer behoefte aan niet te kleine stilstaande wateren met watervegetatie.
In de afgelopen 50 jaar zijn veel van deze poelen nutteloos bevonden en vervolgens verwaarloosd en/of verdwenen. Gelukkig worden de poelen de afgelopen jaren weer hersteld en gegraven door natuurbeschermingsorganisaties.
