Kikkers van ca. 25-jaar!

Vijf bejaarden kikkers in een badkuip

Op een binnenplaatsje achter een woonhuis in Harlingen staat een badkuip. Daarin zitten vijf groene kikkers. Gewoonlijk houden die zich in de wintertijd koest. Maar nu zijn ze opmerkelijk actief. Terwijl ze toch al aardig op leeftijd zijn!
KWAKEN DOEN ZE nog wel, maar lang zo hard niet meer als vroeger. De vijf groene kikkers van Ria en Johan van Malsen uit Harlingen zijn namelijk al aardig op leeftijd, zeg maar gerust bejaard. Bijna een kwart eeuw huizen ze nu al op de bodem van een badkuip. Ver buiten het bereik van moordlustige reigers staat het bad in een hoekje van de binnenplaats achter het rijtjeshuis. En daar worden de kikkers almaar ouder, en ouder, en ouder.
Graag zouden Johan en Ria de badkuip weghalen, zodat ze wat meer ruimte voor zichzelf hebben. Maar dit blijft voorlopig toekomstmuziek, want de kikkers hè de kikkers, hebben de oudste rechten. Zo'n 23 jaar geleden vond Johan tien kleine kikkers in een ligboxenstal en hij gooide ze in zijn oude badkuip. Met een paar goudvissen erbij was het een fraai gezicht. En het gekwaak in de zomer klonk vredig.

Johan  met een van zijn bijna 25 jr oude kikkers

Vijf van de tien kikkers leven nog, dankzij de goede zorgen van Johan. Hij voert de beesten met de hand: levende maden, regenwormen en zo vaak als het kan een bromvlieg. Die vinden ze het lekkerst. „De bromvlieg staat bij de kikker op nummer een.” De vliegen vangt hij met de hand, pijlsnel. De regenwormen trekt hij 's nachts uit de grond omhoog. „In een uurtje heb ik er honderd: genoeg voor een week. Voor Johan zijn de kikkers zijn lust en zijn leven, zegt Ria. Als hij thuiskomt, loopt hij vaak direct door naar, zijn kikkers. Dan zeg ik wel eens. 'Ik ben er ook nog hoor!" Zelf houdt ze niet zo van die g1ibberige friemeltenen. „Maar ik praat wel tegen de kikkers. Gek hé; maar dat ga je na al die jaren toch doen. Dan zeg ik; “Ha jongens, ja hoor, jullie krijgen zo eten.

In de winter hebben Johan en Ria weinig omkijken naar de vijf kikkers. Dan houden ze hun winterslaap op de bodem van de badkuip en komen ze enkele maanden lang niet boven water.
Maar dit jaar blijven ze almaar wakker.
Vorige week zag Johan er nog eentje op de rand van de badkuip zitten. „Het zal wel door het warme weer komen”, raadt hij. „Ze willen gewoon nog niet.” 's Zomers, als de kikkers levendig en bewegelijk zijn, staan ze in het middelpunt van de belangstelling bij de familie Van Malsen. Ria: „Zo schattig, dan gaan ze boven op elkaar in de zon zitten.” Ze giechelt. „Dan heb je een stapeltje kikkers.” Johan: „En als er een straaljager overvliegt, beginnen ze te kwaken met z'n allen. Bij helikopters of wanneer ik hout sta te zagen, doen ze het trouwens ook.”

Het wordt een spannend voorjaar, want het is straks afwachten geblazen, hoevee1 kikkers de winterslaap zullen overleven. De overb1ijvers moeten in ieder geval altijd weer even aan Johan en Ria wennen.-„Maar na een paar vliegjes kennen ze ons wel weer, hoor.”

Uit de Leeuwarder Courant van 6 december 2000
Door Kirsten van Santen.
Foto's: Dick Manshande

Deze twee kikkers blijven stilletjes in de badkuip liggen.